Haber Merkezi
MUSTAFAKEMALPAŞA KAHVELERİ ve ÇAY BAHÇELERİ
Öğretmen olan babam 1962 yılında İnegöl’e tayin oldu. Taşındığımız 1975 yılına kadar orada yaşadık. Hemen hemen her bayram ve yaz tatillerinde babamın köyü olan, ninem ve halam başta olmak üzere akrabalarımızın yaşadığı Güllüce köyüne giderdik.
Gidiş geliş dışında, Perşembe günü kurulan pazar dışında Mustafakemalpaşa’ya arkadaşım rahmetli Şahin İzgi’yle seyrek olarak giderdik. Yapağı ve deri ticareti ile uğraşan babasının iş yeri köprübaşına yakınında, yıkılıp yeniden yapılanı Beygirciler Pasajı’nın giriş katındaydı. Şahin’le bazen garajın önündeki Belediye Sineması’na giderdik.
Mustafakemalpaşa’dan Bursa’ya dönüşümüzde mola yerimiz havanın durumuna göre garaj kahvesinin içi veya dışında beklerdik. Köy minibüsleri Şeyh Müftü Camisi’nin karşısından kalkardı. O zaman da dere kenarındaki kahvelerinden birinde otururduk.
Babam, bizi birkaç kez Mustafakemalpaşa Avcılar ve Atıcılar Derneği’ne götürürdü. Derneğin duvarlarında ayı, tilki, geyik ve Anadolu parsı postları, doldurulmuş kuşlar vardı. Hanlarda da kahveler bulunurdu. Hanların ortalarında at ve öküz arabaları için geniş bir avlu bulunurdu. Zamanla buraları çayhane oldu. Bazılarının bahçeleri sinema ve konser için de kullanılırdı.
Eski Sinema Hanı (Resim: Engin Sökmen)
Camiden yukarı çıkan yokuş düzlüğe ulaştığı yerde sağda çömlekçi dükkânları solda da Mustafakemalpaşa çayına nazır bit çay bahçesi vardı. Köprüden geçip, Karşıyaka denilen ve hükümet konağının bulunduğu alanda pek işim olmazdı. Birkaç kez Lala Şahin Paşa türbesine gitmiştim.
Bayırdan sonraki düzlükte askerlik şubesinin yanında bir kahve aklımda kaldı. Dalgınlıktan içtiğim çayı ödemeden önümden geçen minibüse binerek garaja, Bursa arabalarına gitmiştim.
Mustafakemalpaşa’nın ünlü kahvelerini Engin Sökmen’le gezelim; “Günümüzde eski kahvelerin çoğu kapandı. Kimisi sahiplerinin bırakması, sahiplerinin başka işe yönelmesi veya yıkılıp yerlerine apartman yapılması nedeniyle günümüze ulaşmamıştır.
Garajdaki sabahçı kahvesi, garajın yıkılmasıyla tarihe gömüldü. Hükümet yakası Cumhuriyet Meydanı’nda Tevfik Dayıoğlu, Şakir Sezen ve Mehmet Sertelli’nin kahvesi, Stadyum tarafında İsmail Kırağlı, Sabri ve Cemal Tosun’un kahveleri…
Belediye yakasında Yeniyol’da Beygirciler Pasajı altında, Güzel İzmir Oteli altında ve Sabri Tezsezen’in oteli altındakahve vardı.
Yunusemre Mahallesi’ndeki Çamlık Kahvesi kapanmış ama biraz ileride Çamlık Kahvesi adıyla faaliyetini sürdürmektedir.
Eski Çamlık Kahvesinden bir görüntü
Ahmet Çokan’ın kahveleri
Tahıl’da meşhur Asmalı Kahvehanesi, Hamidiye Mahallesinde, Köş Ademin kahvesi, Yunus Emre Mahallesinde İsmail-Süleyman Kar kardeşlerin kahvesi…
Lalaşahin Paşa Parkında’da bir çay bahçesi vardı. Daha sonra kapatıldı ve burası şehitlik oldu.
Lala Şahin Paşa Parkı
Bursa Caddesi’nde öğretmen evi parkı günümüzde de faal.
(Bilgi ve resimler için Engin Sökmen’e teşekkür ederim.)
Güllüce Kahveleri
Eskilerden adı kalan ünlü kahvecilerin başında ŞekeşeBekir’dir. Şekeşe Bekir, Çerkesdir. Köyde berber ve kahvecilik yapmaktaydı. Berber ve kahvecilikten kazancı bir müşteri için yıllık bir çuval arpa veya buğdaydı.
Ellili yıllarda yapılan bir çalışmada kahveci Mustafa Gökmen ve Küçük Halil’in adı geçmekteydi.. 1950’de çay bir kuruş, kahve iki buçuk kuruş idi. Her kahvecinin müşteri veresiye listesi asılı idi. İçilen çayı işaretler, harman zamanı buğday ile ödenirdi. Bu olay 1960’lı yıllara kadar devam etti.
Günümüze gelirsek önce Türk mahallesindeki caminin karşısında berber, kasap ve küçük bir kahve vardı.
Köy meydanındaki eski kahvede oturanlar
Daha sonra köy konağı yapıldı ve altına büyük bir kahve yapıldı.
Köy konağının altın geniş bir kahve açıldı. Daha sonra muhtar olan Salih Akın açtığı bakkal dükkânının karşısına içinde bilardo olan bir kahve açtı.
Haftaya görüşmek üzere…
Ekrem Hayri PEKER
