Süt Üretiminde Geriye Gidişin Acı Tablosu
Türkiye tarımının bel kemiği olan süt üretimi, ne yazık ki geçtiğimiz yıllara göre geriye gidiyor. Bazı veri kaynakları artışı gösterse de ülkemizin nüfus artışı göz önüne alındığında tablo çok net: üretim aynı hızda artmıyor, aksine geriliyor.

Köylerde üreticilerimiz, maddi kazancın zayıflığından şikâyet ediyor. Birçoğu ineklerini elden çıkardı, süt üretiminden tamamen vazgeçti. Çünkü mevcut politikalar üreticiyi ayakta tutacak seviyede değil. Eğer bu gidişe acilen müdahale edilmezse, hem mevcut üreticilerin devamlılığını sağlayamayacağız hem de sektöre yeni üreticiler kazandıramayacağız.

Çiğ süt fiyatları hiçbir zaman Ulusal Süt Konseyi’nin açıkladığı maliyet tablolarına uymadı. Üreticinin sadece yem ve temel giderleri değil, tabloda yer almayan birçok masrafı da var. Bu göz ardı edildiği için üreticinin beli bükülüyor. Bugün üreticinin çiğ süt maliyeti 19 lira civarında. Buna göre çiğ süt alım fiyatının en az 23 lira olması gerekiyor.

Yıllardır süregelen bu kriz çözülmedi. Süt çözülmediği gibi et üretimi de dışa bağımlı hale geldi. İç piyasada besi materyali bulmak zorlaştı. Bu krizi birkaç birlik ve vatansever dışında kimse gerçekten önemsemiyor. Adeta “saldım çayıra, Mevlam kayıra” anlayışıyla ilerliyoruz.

Oysa devletimizin özellikle damızlık süt yetiştiricisine desteğini artırması gerekiyor. Bu sadece süt üretimini değil, aynı zamanda et fiyatlarını da dengeleyecek bir adım olur. Çünkü üretim zinciri birbirine bağlıdır; sütü görmezden gelmek, eti de dışa bağımlı kılmak demektir.

Bugün üreticinin tek umudu, devletin gerçekten üreticinin sesine kulak vermesi. Yoksa kırsalda inek kalmayacak, sofralarımızda yerli süt ve et yerine dışa bağımlılık büyüyecek.

Ne diyelim… Allah üreticinin yardımcısı olsun.

Saygılarımla

Tarkan GANİ